Wina budzą w tych, którzy je degustują z zachowaniem pewnego rytuału, delikatną i rzadką chęć przeżycia doznań estetycznych. Nie wszyscy rodzą się koneserami, ale każdy może nim zostać, co wiążę się to z subtelną i wyrafinowaną przyjemnością.
Każde z win posiada swoją specyfikę, polecane jest o określonej porze dnia, w określonych okolicznościach, do określonych potraw. Historię wielu krajów możemy czytać poprzez historię ich win, tak często były one obecne na wszystkich ważnych wydarzeniach. Wino wlane do lampki, opowiada swą cudowną historię: o kiełkowaniu i kwitnieniu winnej latorośli, o cichej pracy podłoża i promieni słońca, które umożliwiają dojrzewanie gron, nuci pieśni ludzi zbierających winogrona, przypomina o „burzliwej” fermentacji.
Aż trudno uwierzyć, że dopiero w XIX wieku zaczęto zajmować się harmonią, jaka mogła zaistnieć między posiłkiem a winem. Ewoluująca gastronomia postawiła sobie za cel osiągnięcie pełnej i trwałej jedności między daniem a winem, co w wielu przypadkach jej się to znakomicie udało. Najważniejsze miejsce zajmuje bez wątpienia indywidualny gust, lecz by uniknąć tzw. „faux pas”, warto przyswoić sobie kilka podstawowych reguł serwowania win:
-
Kolejność podawania win w trakcie posiłku powinna być oczekiwaniem na tę „wielką” butelkę, otworzoną do sera, pieczeni czy dziczyzny.
-
Każde podane wino musi przygotować podniebienie do degustacji wina następnego. O ile dobieramy odpowiednie do wina danie, musi ono być też dobrane do wina, które zostanie podane po nim: doskonała harmonia gam, bez dysonansu. Przeciwieństwa nie zawsze są jednak nieprzyjemne, należy wówczas jedynie wykazać wiele delikatności w odcieniach barwy win.
-
Nigdy nie podajemy „grands vins” likierowatych białych do dziczyzny czy czerwonych mięs
-
Nigdy czerwonych win do owoców morza czy ryby.
-
Przed podaniem, wino należy dotlenić, uwolnić jego smak i aromat, otwierając butelkę co najmniej 2 godz. przed podaniem (stawiając korek na szyjce butelki)
-
15 minut przed posiłkiem, z wyjątkiem szampana i win musujących.
-
Przy podawaniu zachowajmy zalecenia co do temperatury, by wino nie było zbyt ciepłe, bądź zanadto schłodzone.
-
Podajmy je w odpowiedniej lampce, która uwydatni jego strukturę
-
Po otwarciu butelki starannie wycieramy szyjkę, by uniknąć nieprzyjemnej niespodzianki związanej z drobinami korka w winie.
-
Nigdy nie należy odwracać ani gwałtownie podnosić butelki z czerwonym winem przechowywanej w pozycji leżącej. Podnieśmy ją do pozycji pionowej w sposób bardzo delikatny.
W odpowiedzi na potrzeby smakoszy, pragniemy powiedzieć również kilka słów o szampanie. Podawany w postaci „brut” lub jako wytrawny do deserów, które same w sobie koncentrują dość dużo cukru, jest czystą herezją. Szampan wydaje się wówczas niedojrzały, kwaskowy a najpiękniejsza butelka traci na wartości. Kiedy więc podawać szampana?
„Szampan powinien być podawany jako aperitif lub co najmniej na godzinę po posiłku, przed rozstaniem się gości, na czyste podniebienie. Wówczas możemy degustować go wydobywając jego pełnię”. Szampana można pić również w trakcie całego posiłku; wówczas zaczniemy od roczników najmłodszych by skończyć na rocznikach „seniorach”.
Ta sama zasada dotyczy również win musujących. Do bardzo słodkich deserów proponujemy wina łagodne naturalne i likierowate: muscat, banyuls; podczas gdy do owoców i deserów mniej słodkich wybierzemy raczej sauternes, monbazillac, vouvray i likierowate anjou. W ciągu posiłku, w czasie którego podajemy kilka win, od czasu do czasu łyk dobrze schłodzonej wody mineralnej gazowanej wydaje się dać odpocząć kubkom smakowym.
Wina podobnie jak wiele innych produktów podlegają klasyfikacji. W celu ochrony producentów oraz konsumentów, a także dla pełniejszej informacji o produkcie i jego jakości w krajach produkujących bachusowy trunek, wprowadzono i ściśle przestrzega się norm pozwalających na używanie określonych nazw i odnośników pozwalających na jego identyfikację. Przepisy te zostały przyjęte przez Brukselę i obowiązują we wszystkich krajach Unii Europejskiej, produkujących wina.
